พอนั่งนิ่งไปสักพัก ความว่างก็เกิดขึ้น เหมือนไม่มีตัวลูกอยู่ในโลก อยู่ๆก็มีแสงเกิดขึ้น ช่วงแรกๆเป็นแสงใสๆลูกก็ไม่ได้สนใจ พอหยุดไปเรื่อยๆ แสงก็ค่อยๆสว่างขึ้น สว่างขึ้นเรื่อยๆ สว่างขึ้น ชัด สว่างมาก สว่างเหมือนตอนกลางวันเลยค่ะ เป็นแสงที่นวลตา เหมือนแสงนีออน ใสๆ เย็นๆ ดูไปเรื่อยๆแล้วก็เห็นเศียรพระพุทธรูปค่อยๆผุดขึ้นมากลางตัว
ผมกำหนดนิมิตเป็นองค์พระ ตอนแรกเห็นเป็นสีเหมือนหินอยู่กลางตัวผม แล้วท่านก็เปลี่ยนเป็นใสมากๆ และนั่งนิ่งสนิทอยู่ที่กลางตัวของผม ผมมีความสุขมากอย่างอธิบายไม่ได้ครับ รู้สึกแปลกๆ เพราะไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อน และไม่เคยคิดว่าจะมีความสุขแบบนี้ในโลก
คุณพ่อ เป็นคนขยันทำงาน ใจดี รักครอบครัว ไม่เจ้าชู้ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มัธยัสถ์ ท่านรักและผูกพันกับคุณแม่มากแม้ว่าจะโดนคลุมถุงชนให้แต่งงานกับคุณแม่ก็ตาม ท่านทั้งสองอยู่ร่วมกันเป็นเวลาถึง 48 ปี
ตั้งแต่ลูกตั้งครรภ์ลูกก็สวดมนต์ทำวัตรนั่งสมาธิดู DMC ทุกวัน อยู่ในบุญตลอด จนกระทั่งสิงหาคม 2555 ลูกก็คลอดลูกชายคือน้องไบร้ท์ ซึ่งปกติเด็กพึ่งคลอดออกมา..จะต้องหลับตาและร้องไห้ แต่คุณหมอทำคลอดบอกว่า น้องไบร้ท์ออกมาแล้วลืมตาเลยและยังส่งยิ้มให้คุณหมอด้วย จนหมอต้องเอาไปทำให้ร้องไห้เพื่อขยายปอดเด็ก พอน้องไบร้ท์ อายุได้ 3 วัน คุณตาก็ขับรถพาน้องไบร้ท์มาเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ทันที และก็ยังพาน้องไบร้ท์มาวัดทุกวันอาทิตย์ด้วย
ลูกเกิดในครอบครัวที่พ่อแม่มีลูกมากถึง 10 คน และด้วยความที่บ้านเราไม่ได้รวยมาก ลูกจึงต้องช่วยแม่ทำงานตั้งแต่เล็ก โดยมัดถุงพุทราส่งให้เขาขายก่อนที่จะไปโรงเรียน และพอกลับจากโรงเรียนก็ต้องมามัดถุงพุทราอีกจนถึง 2 ทุ่ม ซึ่งกว่าจะได้ทำการบ้านก็ดึกดื่นทุกคืน หนำซ้ำพออายุ 13 ขวบ ก็ต้องออกหางานทำจริงๆจังๆ เพื่อเลี้ยงตัวเองและส่งเงินช่วยแม่ เพราะพระคุณท่านที่เลี้ยงลูกจนโตมา
“ภิกษุทั้งหลาย เวลาที่ทรงคุณค่าที่บุคคลให้เป็นไปโดยชอบแล้วย่อมทำให้ถึงความสิ้นอาสวะโดยลำดับ เวลาที่ทรงคุณค่า 4 อย่าง คือเวลาฟังธรรมตามกาล เวลาสนทนาธรรมตามกาล เวลาทำความสงบของใจและเวลาพิจารณาธรรมให้เกิดความรู้แจ้ง” (ทุติยกาลสูตร)
น้องแพรวได้ฝากบอก พี่ ป้า น้า อา คุณตา คุณยาย มาอีกด้วยว่า “ถึงหนูจะอายุแค่ 12ขวบ แต่หนูก็สู้ขาดใจค่ะ ยังไงก็จะตะลุยออกไปเชิญชวนคนมาร่วมงานกฐินหลวงปู่ให้ได้มากที่สุดค่ะ และหนูก็อยากให้ทุกๆคนสู้ไปพร้อมๆกันนะคะ เพราะยังไงหลวงปู่...ท่านก็ดูเราอยู่ ท่านจะช่วยเราให้สำเร็จแน่นอนค่ะ”
เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นเด็กปัญญาอ่อน (Down’s syndrome) แต่เธอแต่ต่างจากเด็กประเภทนี้คนอื่นๆ กล่าวคือ ชอบนั่งสมาธิ มีความจำเป็นเลิศ แม้จะไม่ชอบอ่านหรือเขียนหนังสือ ในด้านผลของการปฏิบัติธรรม เธอบอกว่า เธอเห็นดวงแก้ว, องค์พระ และเธอสามารถเห็นคนที่ตายไปแล้ว...บุพกรรมใด ทำให้เธอต้องมามีสภาพเป็นเด็ก Down ...ดวงแก้ว, องค์พระที่เธอเห็น เป็นเรื่องจริงหรือไม่ อย่างไร และเธอเห็นคนที่ตายไปแล้วได้จริงหรือ...ที่นี่...มีทุกคำตอบ...
การบวชเป็นสามเณรที่วัดพระธรรมกาย ทำให้ลูกเณรได้ฝึกความดีสากล 5 ประการ ได้ฝึกพัฒนานิสัยให้ดี มีระเบียบวินัย และความรับผิดชอบ ทำให้ลูกเณรได้เปลี่ยนแปลงตัวเองกลายเป็นเด็กดีมีมารยาท มีความเกรงกลัวไม่กล้าทำบาปทุกชนิดครับ
เด็กชายคนหนึ่ง อายุ 9 ขวบ...ช่วงแรกเกิดจนถึง 4 ขวบ ไม่สบายบ่อย มีพัฒนาการช้าในทุกขั้นตอน เวลาดีใจ จะมีอาการตีปีกเหมือนไก่ เวลาไม่ได้ดั่งใจ จะเอาหน้าผากโขกกับพื้นอย่างแรง...พอโตขึ้น ชอบไปโรงเรียน แต่เขียนหนังสือไม่ได้ อ่านหนังสือไม่ออก ชอบพูดคำหยาบ มีอาการเหมือนกับเด็กที่เป็นออทิสติก แต่หลังจากมาร่วมบุญกฐิน ปี 45 เขาก็มีอาการดีขึ้นเป็นอัศจรรย์...เขาเป็นเช่นนี้ เพราะอะไร และควรจะแก้ไขอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
